پردازيد ، و او را ياد كنيد چنان كه راهتان نموده است ، و همانا شما پيش از آن از گمراهان بوديد . سپس از همان جا كه مردم روانه مىشوند روانه شويد ، و از خدا آمرزش بخواهيد ، كه خداوند بسيار آمرزنده و مهربان است . پس چون اعمال و آداب حج را به پايان برديد خدا را آنچنان ياد كنيد كه از پدران خود ياد مىكنيد يا بيشتر از آن . ] در كافى ، جلد 4 ، صفحهء 516 : عَنْ ابىعَبْدِاللَّهِ عليه السلام فى قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ : « وَ اذْكُرُوا اللَّهَ فى ايّامٍ مَعْدوداتٍ » قالَ : هِىَ ايّامُ التَّشْريقِ ، كانوا اذا اقاموا بِمِنى بَعْدَ النَّحْرِ تَفاخَروا فَقالَ الرَّجُلُ مِنْهُمْ كانَ ابى يَفْعَلُ كَذا وَ كَذا ، فَقالَ اللَّهُ جَلَّ ثَناؤُهُ : فَاذا افَضْتُمْ مِنْ عَرَفاتٍ . . . [ امام صادق عليه السلام در تفسير اين آيه : « و خدا را در روزهايى چند ياد كنيد » فرمود : منظور ايام تشريق است ، در جاهليت وقتى در منى پس از مراسم قربانى اقامت داشتند به تفاخر با يكديگر مىپرداختند و يكى مىگفت : پدرم چنين و چنان مىكرد ( و ديگرى نيز همين طور ) . از اين رو خداوند فرمود : هرگاه از عرفات سرازير شديد و به منى آمديد خدا را در آنجا ياد كنيد مثل يادى كه از پدرانتان مىكنيد بلكه بيشتر از آن . . . ] در پاورقى كافى مىگويد : رُوِىَ عَنِ الْباقِرِ عليه السلام : انَّهُمْ اذا كانوا فَرِغوا مِنَ الْحَجِّ يَجْتَمِعونَ هُناكَ وَ يَعُدّونَ مَفاخِرَ آبائِهِمْ وَ مَآثِرَهُمْ وَ يَذْكُرونَ ايّامَهُمُ الْقَديمَةَ وَ ايادِيَهُمُ الْجَسيمَةَ ، فَامَرَهُمُ اللَّهُ سُبْحانَهُ انْ يَذْكُروهُ مَكانَ ذِكْرِهِمْ آباءَهُمْ فى هذَا الْمَوْضِعِ . [ از امام باقر عليه السلام روايت است كه فرمود : آنان وقتى از حج فارغ مىشدند در آن مكان جمع مىشدند و به ذكر مفاخر و مآثر پدران خود مىپرداختند و زدوخوردهاى گذشته و بخششهاى بزرگ آنان را ياد مىكردند ، خداى سبحان به آنان دستور داد كه در آن مكان به جاى پدرانشان او را ياد كنند . ]